VechtdalTrail 30062018

Start/finish locatie van de tweede VechtdalTrail 2018 bij ACO van Elderen in Ommen

CIMG0001

Van ochtend 30-06-2018 werd ik rond 07:45 uur opgehaald door Fons en Anne om naar Ommen af te reizen waar de trail plaats zal vinden. De start van de race zal om 09:00 uur plaats vinden. We waren ruim op tijd, zodat we ons nummers konden ophalen en de laatste punten op de i zetten. Uiteraard het weerzien van veel trail vrienden vroeg aandacht om even bij te praten.

 

Om 08:56 uur gaat de spieker, de race director Bertus van Elburg kwam aan het woord. Na wat toelichting over de tweede editie van de VDT, kon de kudde trailers van de 50 km vertrekken.

Pic Sander Bennink fotografie 3

Ik hobbelde de eerste drie km met mijn loopmaatje, gezien dat zij begon in haar ritme te komen, zei ik tegen haar om te gaan. ze moest niet op mij wachten namelijk. Ik had namelijk nog meer tijd nodig om in mijn ritme te komen. Uiteindelijk in mijn ritme gekomen, dan  de zaak om die vast te houden en door hobbelen. De eerste VP kwam op 11 km net voor de Stuw in June. Daar snel een stukje banaan en sinaasappel naar binnen gewerkt, de vrijwilligers bedanken en weer mijn weg vervolgen over de stuw, rechts via een singeltrack langs de Vecht naar de hoogste gelegen punt, waar stond een fotograaf.

Met dank aan de Spiekersfotografie voor die mooie plaatje.

Spiekerfotografie 1

Uiteraard weer dalen aan de andere kant. Allemaal schitterende padjes, van singeltrack naar een brede pad tussen de akkers door. Dan weer langs een slootje  en uiteindelijk via een brug links overstekken en langs de anderen kant terug om vervolgens recht af in het bos te verdwijnen.

Op 21 km zal een een extra water post staan. Yuppie daar stond Elsa Dragt. Even bidons bij vullen en weer mijn weg volgen. Even daarna op 22. 5 km ging fout. Ik had rechtsaf moesten gaan voor de 50 km, maar de navigatie gaf linksaf aan, dus dat ook gevolgd. Bij 23 km stonden een hele groep lopers, stuk of 8 te discuteren over de juiste richting. Ik keek weer op mijn navigatie, die gaf rechtdoor aan.  Ik heb besloten op mijn navigatie te volgen, er ging een loper mee, de overige lopers zijn terug gegaan op zoek naar de juiste cours van de 50 km route. Na 2 km hobbelen kwam ik weer terug bij de eerste VP die ik op 11 km al gepasseerd was. Dat hoort ook zo, want alle lopers kwamen daar langs, dus geen vuiltje aan de lucht dacht ik.

Spiekerfotografie 10

Dus weer  daar wat gegeten en gedronken, door hobbelen via een ruige pad langs de Vecht. Dan begon ik argwaan te krijgen over mijn positie en dat ik naar alle waarschijnlijkheid een lusje  van 15 km heb over geslagen. Terug gaan was geen optie meer omdat ik 5 km voor de finish was aan gekomen. Balen  en stom geslagen was met de “hoe kan zo iets me overkomen in een gebied wat redelijk goed kende?”  Het was   simpelweg door hobbelen naar de finish. Met een knoop in mijn maag kwam ik hoofd schuddend over de finish.  Uiteraard persoonlijk opgevangen door de race director. Ik melde hem direct dat ik verkeerd ben gelopen en toen achter kwam, had geen zin meer om terug gaan. Na de finish blijkt dat ik de 35 km heb gelopen i.p.v. 50 km. Jammer! volgende keer beter opletten en meer gebruik maken van de view knoop van mijn klokje.

Ik vond erg jammer dat ik de mooiste stukken heb gemist, namelijk de singeltracks langs de Vecht en de klimmetjes terug om vervolgens de spoorweg te steken om verder te gaan naar de overige zand verstuivingen.

Een half km voor de finish stond een fotograaf van Sander Bennink fotografie

Pic Sander Bennink fotografie 4

Mijn dank en waardering voor de organisatie. Hoewel de route met veel zorg in elkaar is gezet, toch hier en der zijn vele lopers in de fout gegaan.

Als tip, lijkt me goed dat de organisatie de punten waar de meesten lopers in de fout zijn gegaan goed te analyseren en zo nodig aan te passen voor de volgende komende edities.

Verder wil ik mijn dank en waardering uitspreken aan tal van vrijwilligers die zich hiervoor ingezet hebben om deze trail feest tot succes weten te brengen.

Hoe dan ook, heb ik van genoten.

Foto credit: 5 en 8 van Sander Bennink fotografie, foto 6 en 7 van Hans Spiekerfotografie

Geplaatst in Hardlopen, natuur, Outdoorlife, Trailrunning, Ultratrailrunning | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

DNF 60 km Veluwezoomtrail 2018

De VZT 60 km was een van de vijf trails die ik gepland had in 2018.  Zondag 17 juni was het zover. Ik zou lopen met mijn loopmaatje.

Logo VZT

Zondagochtend om 6 uur 15 minuten kwam mijn loopmaatje mij ophalen. Ik gooide mijn tas achterin en stapt in de auto. Op weg om een slordige 60 km te hobbelen in een prachtig mooi natuur gebied op de Veluwe. Het weer was veel belovend, niet te warm, dus een goede loopweertje. Ik had er zin in.

Uiteraard begonnen we in de auto te praten over onze condities. Ik had best veel gelopen, daardoor had ik wat pijntjes in mijn linker heup, die mij de hele week een beetje onzeker maakten. Mijn loopmaatje was de week ervoor ziek geweest en had mede door andere omstandigheden niet veel kunnen lopen. Toch gaf zij donderdag ervoor aan om mee te willen. Dapper van haar! Of het een goede of verstandige keuze was , zou later blijken.

Aangekomen in Dieren gaf de navigatie plots aan dat we op de locatie gearriveerd waren. Volgens mijn loopmaatje kon dit niet omdat wij midden in een woonwijk waren beland, zij had het juiste adres ingevoerd en aangezien het was al 7:00 uur was geweest begonnen de zenuwen ook parten te spelen. Na een rondje te hebben gereden, mijn maatje de gegevens opnieuw ingevoerd had, kwamen we weer in dezelfde wijk terecht maar dit keer moesten we doorrijden naar de juiste locatie . Wij hebben ons op de parkeerplaats gereed gemaakt en besloten de tassen in de auto te laten liggen.

Vervolgens zijn we naar het secretariaat gelopen om de startnummers op te halen en  naar de startlocatie om de tracker op te halen , daarna moesten we wachten tot 8:00 uur om te mogen vertrekken. In tussentijd hebben we sociale contacten onderhouden met bekenden en nieuwe contacten.

Om 8:00 uur werd men geroepen om zich te vervoegen in het startvak. Na wat mededelingen mochten we vertrekken.

Start 60km

De kudde voor de 60 km is hier los. Iedereen is bezig om positie te zoeken. Ik probeerde het tempo af te remmen om rustig op gang te komen. Dat is gelukt, we bleven met elkaar rustig in de midden moot hobbelen. Ik had vrij snel mijn ritme en ademhaling onder controle, dus lekker voorwaarts genietend van de omgeving.

CIMG0162

Wij zaten voor mijn gevoel beide op een lekkere ritme. Wij kwamen rond de zes km bij de eerste trappen serie, ik wilde wat plaatjes schieten maar kreeg een melding te zien op mijn toestel dat het geheugen vol was. Vreemd en tegelijkertijd balen  omdat ik geen plaatjes meer kon schieten tijdens mijn run in dit prachtig gebied: Nationaal Park de Veluwe.

Inmiddels aangekomen bij de splitsing, rechtsaf voor de 60 km en rechtdoor voor de 25 en 33 km. Uiteraard sloeg ik rechtsaf, richting de 60 km ervan uitgaande dat mijn maatje eraan zou komen. Lopend keek ik van tijd tot tijd achterom of mijn loopmaatje eraan kwam maar dit keer zag ik haar niet. Toen ben ik aan de kant gestopt om beter kijken. Ik zag haar staan bij de splitsing en ben terug gelopen naar haar toe. Ze gaf aan dat het niet ging maar als een bikkel die ze is wilde zij wel voor 33 km gaan. Na wat aarzeling kon ik haar niet alleen verder laten gaan. Jammer dan, maar samen uit, samen thuis was mijn devies. De organisatie gebeld om door te geven dat wij voor de 33 km zouden gaan  ipv 60 km. Zij was nog niet voldoende hersteld van ziekte  aan het begin van de week.

Vervolgens hebben wij onze weg vervolgd in de richting  25/33 km. Ik gaf aan om gewoon te hobbelen en het niets te forceren zodat wij bij de volgende splitsing konden beslissen of we de 25 of 33 km zouden gaan volgen. Aangekomen bij de splitsing 25 en 33 km vroeg ik wat ze wilde maar ze hoefde voor mij niets uit te spreken, dus richting 25 km. Op een gegeven moment zagen we geen richting aanwijzer meer en die route zat niet in mijn klokje. Weer gebeld met de organisatie dat er geen boordjes waren op de 25 km route. Volgens de organisatie klopte dat want de 25 km werd alleen de dag ervoor gelopen, dus de boordjes waren al weggehaald. En wat nu? Brainstormend kwam er een vrouw aan met haar hond en zij vroeg ons waar we naartoe wilden, zij gaf aan dat we rechtsaf moesten gaan voor de 25 km. Dat hebben wij ook gedaan. Op een gegeven moment kwamen we op  route met herkenbare pijlen. Dus dan maar in tegenover gestelde richting lopen. Hobbelend kwamen we weer bij een punt waar we rechtsaf moesten gaan maar dat leek ons niet logisch, dus linksaf gegaan, bleek achteraf dat we een rondje hadden gelopen. Conclusie was dat we zijn verdwaald waren. We moesten nu  de juiste richting richting Dieren zien te vinden . Zoekend kwam er een mountainbiker aan, wij hebben die meneer aangehouden voor hulp. Hij was zelfs bereid  om een stukje  met ons mee te gaan tot een pad dat we moesten volgen om in Dieren te  komen. Na een paar km te hebben gelopen zag we in de verte een verzorgingspost staan, zij begonnen te klappen. Met blijdschap gaven wij aan dat we verdwaald waren maar we wilden nu de kortst mogelijk weg naar de startlocatie in Dieren. De Verzorgingspost stond op 27 km dus de lopers moesten nog 33 km lopen. Het mooiste was dat wij 20 km hadden gelopen. Na wat aanwijzingen zijn we weer op pad gegaan via  het verharde pad van de Posbank. Na in totaal een kleine 38 km te hebben gelopen hadden we de startlocatie bereikt. En wat lachen deden die gasten van de tracking. Zij konden ons namelijk  course volgen.

Voor zover  ik weet  is wanneer men niet de opgegeven afstand  heeft kunnen lopen, dan is dat de zogenaamde DNF (Did Not Finish). Hoewel dat er geen DNF  achter mijn naam staat, beschouw ik zelf wel als DNF.

Filmpje route VZT 2018

Foto credit: 1en 2 van de organisatie.

 

Geplaatst in Hardlopen, natuur, Outdoorlife, Trailrunning, Ultratrailrunning | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Nacht wandeling “Katoentjestocht”

De historie van de nachtwandeling Kantoentjestocht: Nachtwandeling “Katoentjestocht”

Dit jaar was de derde editie van  de nachtwandeling. En die heeft dit jaar plaats gevonden op de nacht van 19 mei 2018.

 

Rond 23:15 uur mijn rugtas gepakt en  richting de de Smidse gegaan.

de Smidse

Bij binnen komst zag ik al wat bekenden. Na mijn inschrijving kwam er een mevrouw naar mij toe: jij bent toch Salif? Ik zei ja en keek haar goed aan, het bleek Yvonne Rosenkamp te zijn ook een ultra loopster. Na wat onderhoudende gesprekken met haar ben ik met andere wandelaars gaan praten. Net als bij  trail lopers zijn  wandelaars  ook ontspannen, bijzondere mensen en ze kwamen uit alle uithoeken van het land.

IMGP0045

Om 00:00 uur werd geroepen dat we mochten starten. Waardoor de hele meute naar beneden ging om aan de nacht wandel marathon te beginnen. Ik bleef eerst in het midden lopen om te  kijken hoe de tempo zich ging ontwikkelen, zodat ik me ergens kon aansluiten . Na twee km had iedereen  min of meer zijn positie bepaald. Ik had me aan gesloten aan een groep van twee wandelaars uit Friesland. Het liep lekker, gemiddelde snelheid van 6 km/uur. Op een gegeven moment zetten de heren een versnelling in, zag ik op mijn klokkie dat we boven de 7 km/uur kwamen. Dat ging me te hard maar ik kon hen wel bij blijven, de 10 km was al gepasseerd dus de eerste verzorgingspost zat er aan te komen, namelijk op 13 km (Noaberhuus).

Na een een kwartiertje ben ik alleen vertrokken. CDe ronde rondom Hellendoorn en weer terug naar de startlocatie in Nijverdal, tevens de tweede verzorgingspost. Daar van een bak koffie genoten, vervolgens weer alleen vertrokken via Groot Lochter richting Zuna. Vervolgens weer richting Nijverdal via Hoge Hexel waar de derde verzorgingspost gevestigd was in het wijkgebouw op een afgelegde afstand van 33 km.  Daar heb ik de tijd genomen om te genieten van koffie en een glaasje cola. Dit keer samen vertrokken een groepje lopers richting de Sallandse heuvelrug. Het was inmiddels licht geworden. Vanuit het lusje van de Salland heuvelrug richting de startlocatie, tevens de finish van de nacht wandel marathon.

IMGP0051

Hieronder het filmpje van de gewandelde route van de nachtwandeling.

Relive nachtwandeling

 

Het was een bijzondere ervaring om hieraan deel te mogen nemen. Het smaakt naar meer.

Dank aan de organisatie en alle vrijwilligers die zich ingezet hebben om dit evenement mogelijk te maken. Het was top georganiseerd.

Geplaatst in Nachtwandeling, natuur, Outdoorlife, Wandeling | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Halve Hertoglimburgpad-Ultra (Helipad) 75KM

In oktober 2017 heb ik mee gedaan aan de solo 60 km RFR-ISU 60 km . Voor die loop heb ik  Elsa Dragt gevraagd of zij met mij en Barbara  mee wilde doen aan de Helipad 2018-75KM . Ze wist het nog niet. We hadden de ISU 60 km die nog afgewerkt moest worden. Helipad was de tweede trail volgens mijn jaarplanning na de RunForestRun – Drents Friese Wold 2018 (Appelscha) die ik op mijn verlanglijst had staan.

Op 21 oktober 2017 reden we (ik en Elsa) naar Appelscha voor de ISU 60 km. Wij hebben in de auto nog woorden gewisseld over de helipad 2018. Maar echt duidelijkheid was het nog niet van de kant van Elsa. Het mooiste was dat Elsa direct na het uitlopen van de ISU 60 km vroeg of ik nog steeds deel wilde nemen aan de helipad 75 km?  Mij antwoord was ja. Vanaf dat moment werd het serieus dat we met zijn drieën  deel zouden gaan nemen aan de helipad 2018 75 km. Vervolgens moest er een plan gemaakt worden voor het trainen. Een LSD was het gevolg LSD Trailrunning: Wezep – Ermelo.

Een aantal dagen voor vertrek naar Kerkrade liet Barbara weten dat zij door omstandigheden niet mee zou gaan. Dat was voor ons geen verrassing. Goed besluit!

Ambleem helipad

Wij hadden afgesproken om op vrijdag te vertrekken, daar te overnachten en afhankelijk van de finish tijd bepalen of we nog terug zouden rijden of er nog een tweede nacht aan koppelen. Ik werd op vrijdag rond 15:00 uur door Elsa opgehaald om richting Kerkrade te rijden. Aangezien het goede vrijdag was, was het vrij rustig op de weg. Na ruim 2 en een half uur rijden kwamen we in Kerkrade aan. We waren als een van de eersten bij de Scouting (slaap en eet locatie) en tevens de start locatie van de helipad. Oh ja, Jaco de Ruiter was er al, maar hij zat nog in zijn busje te wachten. Wij zijn eerst naar binnen gegaan, kennis gemaakt en vervolgens onze tassen uit de auto gehaald en de slaap plekken klaar gemaakt om vervolgens te wachten op het eten. Ondertussen druppelden een aantal mensen binnen waaronder Danyel Breuls die woonachtig is in Kerkrade. Wij hebben rond 20:00 uur genoten van een lekker pasta zalm/gehakt saus en konden gebruikmaken van de goed verzorgde saladebar. Na het eten voerden we gesprekken met bekenden en onbekenden, uiteraard over onze gezamenlijk passie “trailrunnen”. Gezien de gespannenheid voor de volgende dag ben ik vroeg naar bed gegaan, in de hoop een beetje te kunnen te slapen, maar dat werd het niet. Ik was om 07:00 uur wakker. Ik heb een lekkere douche genomen, ben naar de ontbijt ruimte gegaan en heb daar genoten van een goed ontbijt, om mij vervolgens gereed te maken voor het hobbelen op de helipad. Toen naar buiten om mijn tracker op te halen.

IMGP0003

Om 9:00 uur werden we naar binnen geroepen door Willem Mucher de race director voor de briefing over de bijzonderheden van het parcours.

IMGP0016

Na de briefing konden we naar buiten voor wat formaliteiten, namelijk het maken van een groepsfoto en het vastleggen van elk afzonderlijk deelnemer.

Danyel Foto 1

Om 9:30 uur werd de kudde los gelaten, begon de voor mijzelf plezierige martelgang. Ik en Elsa zullen de komende uren ongeveer 75 km hardlopend moeten afleggen. Hoe lang? dat wisten we nog niet. Na de start gingen we vrij vlot rechtsaf een afdaling in, daar zaten we meteen in een bosrijke en liepen we langs stromend water. Mooi was dat!

IMGP0019

Daarna gaan we over paden, door bossen, over heuvels en asfalt vrolijk door.

Na 25 km kwamen we bij de eerste verzorgingspost. Tot zover liepen we lekker en nog geen pijntjes te voelen.

Na zo een 15 minuten hebben we de post verlaten. Dus op weg naar de tweede, die op 45 km zou staan. Het parcours werd steeds serieuzer met veel heuvels, dus veel klimmen. Dit was onderweg van het abdij Vla de Dieu naar Aubel, de tweede verzorgingspost. We waren nog steeds samen aan het hobbelen. Langzamerhand begonnen de ongemakkelijke pijntjes zich te openbaren, uiteraard deden de mooie vergezichten veel goeds tijdens het hobbelen.

Nu de 45 km bereikt. Na 30 minuten te hebben gerust en wat te hebben gegeten vervolgden weer onze route richting de derde verzorgingspost, tevens de finish, bij de ambassade van Limbourg in België. Net zoals in de tweede etappe, stonden ons weer wat heuvels op te wachten, maar het was een ontzettend prachtige omgeving om te mogen zien en beleven.

Het einde begon in zicht te komen. in de verte zagen we al het Kerktorentje waar we in de buurt zouden finishen. Het aftellen was al begonnen en de euforische binnen pretjes deden ook hun werk. Wat leuk en fijn is het gevoel dat je gaat finishen over een afstand die je maanden aan het voorbereiden bent geweest. 10 uur 20 min gefinisht.

Het is en was een fantastisch race waarvan ik enorm heb genoten met een lief en  geweldig loopmaatje. Super trots op je. Uiteraard mijn dank aan de geweldige vrijwilligers en dhr. Willem Mucher  die deze race tot een geweldig succes wisten te maken. Misschien tot volgend jaar, wel voor de hele race. Nogmaals dank! van een zeer blij en dankbaar mens.

Foto Els

Foto credit: foto 1 en 4 van de organisatie; foto 14 van Martin Schön; foto 25 van Elsa Dragt

 

Geplaatst in Hardlopen, natuur, Outdoorlife, Trailrunning, Ultratrailrunning | Tags: , , , , , , | 2 reacties

LSD Trailrunning: Wezep – Ermelo

Enige tijd geleden hadden we met elkaar afgesproken om ter voorbereiding van  onze deelname aan de Hertog Limburgpad Ultra (HELIPAD) Helipad een gezamenlijke lange afstand training te doen.

CIMG0005

De wizzkid Elsa Dragt Hardloopavonduren is bereid gevonden om een route in elkaar te zetten. Het zou om een afstand van 60 KM gaan van punt A naar B. Haar keuze was in de eerste instantie van Putten naar Wezep. Na erover gepraat te hebben, bleek dat het handiger zou zijn om van Wezep naar Putten te hobbelen anders zou het een continu gevecht tegen de wind zijn. De route werd dus aangepast van richting, van moeilijkheidsgraad (vermijden grote zandverstuiving gebied)  en van eindpunt. (Dat is namelijk Ermelo geworden i.p.v. Putten) Dit zou anders betekenen dat we naar Ermelo moesten rijden en van daaruit met de trein naar Wezep en dan hobbelen naar Ermelo. Hoe gek moet je zijn!

CIMG0004

Zondag ochtend om 07:30 uur werd ik door loopmaatje Barbara opgehaald, we gingen op weg richting Ermelo. Omdat het zondag was en vrij vroeg, was het erg rustig op de weg en zijn wij ruim op tijd aan gekomen in Ermelo. Het was erg koud, dus wij zijn een tijdje in de auto blijven zitten. Na een halfuur kwam Elsa ook aan tuffen. De vierde loper Wilfred ,voor een kortere afstand, zal later in Nunspeet instappen, zodat we gezamenlijk in Wezep aan dezelfde marteling gaan beginnen.

Rond half 10 begonnen we aan onze missie. Na even met onze klokkies bezig te zijn geweest, hadden we de navigatie op de apparaten actief en was het “gaan met die banaan”. Na de eerste kilometers was de kou uit onze lichamen verdreven, mede door een lekker warm zonnetje, die de koude wind telkens probeerde te neutraliseren.

CIMG0007

Inmiddels links/rechts denderend op de bospaden  richting Ermelo. Iedereen leek zijn ritme gevonden te hebben, dus lekker hollen, het tempo was soms aan de hoger kant maar ik wist vrij snel telkens het tempo terug te schroeven naar 6 min/km.

Els 1

Na 10 km kwamen we bij het Park “Heerderstrand” een mooi strand met mannetjes (beelden) die in het water verdwenen. Een bijzonder kunstwerk! na een stukje langs het strand te hebben gelopen via leuke paadjes verdwenen we weer in een bos met brede bospaden langs (De Dellen) natuurcamping.

CIMG0038

Inmiddels 29 km op de teller staan, nog steeds met plezier aan het boemelen, toen verscheen aan onze rechterkant een bijzonder mooie onderhouden open plek midden in het natuur. Opvallend dus! het bleek een “speurplek” te zijn.

CIMG0020

Bij 33 KM hebben we afscheid genomen van Wilfred, die zijn eindpunt Nunspeet had bereikt. Nu met zijn drieën verder op jacht naar de 60 km tevens het eindpunt. Hoewel dat ik er een zwaar hoofd in had, omdat ik weinig had gelopen de laatste periode, ging het lopen nog steeds goed vooral mentaal.

Els 15

35 km, dat was een mooi vergezicht, namelijk de zandverstuiving  “Hulshorst”. Ploeterend vervolgden  we onze tocht via gps want er waren geen paden te vinden. Vermoeiend was het maar toch stiekem leuk om daar bezig te zijn.

Deze diashow vereist JavaScript.

Vervolgens een kort stuk door de Hulshorsterheide, daar kwamen we op een mooi breed bospad langs de Hierdensebeek, een mooi idyllische beekje met zeer helder stromend water.


 

Die zelfde beek gaat over naar de Leuvenumsbeek en daar staken we over om onze weg te vervolgen. Klimmen en klauteren over hekken, omgevallen bomen (stormschade) en/of omlopen om onder gelopen paden met water te ontwijken, dat waren hindernissen die af en toe bedwongen moest worden om de gps route te kunnen volgen.

Die genoemde zaken gaven toch een extra dimensie aan de tocht. De vermoeidheid was duidelijk aanwezig maar mentaal zat het goed, dus geen reden om me zorgen te maken met door hobbelen naar het eindpunt. Toch gaandeweg hebben we de 55 km ook een mooie afstand gevonden, een lus eruit gehaald, waardoor we dwars door Ermelo moesten i.p.v. eromheen om bij het treinstation te komen.

CIMG0025

Het was een mooie toch in een super gaaf natuur gebied. En ook de opzet van de route, namelijk van A naar B met geweldige loopmaatjes. Het was een top dag! Voor herhaling vatbaar? Ja! Aan te bevelen? Ja!

Veel dank aan Elsa Dragt (Hardloopavonturen) voor het uitzetten dit enkeltje Wezep-Ermelo. Mooie route was het en plus/minus 90% onverhard.

Eind bestemming 54,51 km is bereikt in 6 uur en 34 minuten.

Foto 4 t/m 14 credit: Elsa Dragt

Geplaatst in natuur, Outdoorlife, Trailrunning, Ultratrailrunning | 5 reacties

RunForestRun – Drents Friese Wold 2018 (Appelscha)

Vanochtend zaterdag 13/1 vertrokken wij, ik en mijn loopmaatje richting Appelscha om deel te nemen aan de trailrun van RunForestRun (Drents Friese Wold 46KM). Mooi op tijd, waardoor ontstond ruimte voor het onderhouden van wat sociale contacten met bekenden.

CIMG0023

We zagen afgelopen dagen wat foto’s over de conditie van het parcours langs komen. Maar ze hadden niet bij gezegd om zwem kleding ook mee te nemen, want een aantal
delen van het parcours zaten behoorlijk onder water.

CIMG0011
Na de start doken we meteen rechts het bos in, heuveltje op, heuveltje af.

FR 1

Vervolgens de ellende leek te gaan beginnen toen we kwamen uit bij een pad, waar tractor sporen ingebed waren (bos onderhoud) dus de sporen zaten vol met water, midden en zijkanten redelijk begaanbaar. Uiteraard, we waren nog niet ver, dat houdt in dat men probeerde de voeten zo lang mogelijk droog te houden, hoewel dat het geen gemakkelijk karwei zou zij.

CIMG0009

Het was/ zou makkelijk kunnen zijn voor lopers die goed zijn in twisten, konden zij namelijk dansend tussen de sporen om droge voeten te kunnen houden, wetende dat ergens straks in het parcours geen ontkomen aan is om natte voeten krijgen. Hobbelend door kwamen we bij het Canadameer.

CIMG0021

Hier langs begon de echt werk, namelijk stampen/soppen  in het water, nat tot aan mijn kruis.

Pic J

Na verloop van tijd opgedroogd en fluitend verder op droge paden in een schitterende omgeving.

CIMG0050

CIMG0072

Tinus 2

Inmiddels, aangekomen bij het punt 38 k, in de verte zagen we een vlakte die leek op water. Dat klopte dus ook. En je moest aan de overkant zien te komen. Er was maar een oplossing, namelijk door het water in.

CIMG0063

Ik stapte het water in en naar mate dat ik verder ga zak ik steeds verder in. Uiteindelijk ben ik tot in mijn middel in de koude water. Later hoorde ik dat de zij kanten minder diep waren. Dat oversteek had niet voor mij gehoeven voor de laatste 7KM.

CIMG0097
Toch al met al vond ik best mee gevallen. Water was maar een kleine gedeelte van het totale parcours.
Ik heb enorm van genoten met mijn maatje en vele andere bekenden.

Verder rest mij mijn dank uit te spreken voor alle vrijwilligers, fotografen en uiteraard aan de organisatie van deze run evenement.

Duur van het avontuur was 5 uur en 16 minuten.

Foto credit: foto 3 (Djurre Joh. van der Schaaf); foto 6 (Jolanda Brugman); foto 9 (Tinus Knegt).

Geplaatst in Geen categorie, Hardlopen, natuur, Outdoorlife, Trailrunning, Ultratrailrunning | 3 reacties

Speciale Fullmoonrun

De maandelijks georganiseerde FullMoonRun van Bertus van Elburg.

CIMG0043

De maandelijkse Fullmoonrun van Bertus van Elburg is al jaren een bekend fenomeen onder zijn volgers op Facebook.  Het maakt niet uit watvoor weer het is of gaat worden, het bekende loopje gaat altijd door en het liefst met sneeuw aldus Bertus van Elburg. Maar dit keer was een bijzonder. Waarom? De normale maandelijkse fullmoonrun gaat over een afstand van 13 km. En dit keer ging het over een halve marathon afstand die bestaat uit twee lussen van 11.5 km en 10 km, vandaar dat het een bijzondere editie was.

Als het even kan, dan ga ik graag mee, want het is een bijzondere beleving. Als je in het donker loopt vraagt ten eerste meer concentratie van je en ten tweede de omgevingsgeluiden in het bos. Dus dit keer ben ik mee gegaan met de intentie om de halve marathon te lopen. Rond 22:30 uur begon ik mij klaar te maken om naar de start locatie te gaan, namelijk bij de parkeerplaats van zwembad het Ravijn. Bij het aantrekken van mijn loopschoen, voelde ik al een drukkende pijn in de kleine teen van van mijn rechter voet. Het was voor mij duidelijk dat het een opkomende likdoorn was. dat is een last die mij tekens weer in  moeilijkheden brengt. Het gaat om een pijnlijk stekende pijn, die steeds erger wordt. Maar goed, klaar gemaakt en hobbelen naar de parkeerplaats van het zwembad. Daar aangekomen trof ik 9 man/vrouwen aan. iets later kwamen er nog nog twee liefhebbers aan en nog iets later Bertus. Na wat handen geschud te hebben, konden we om klok slag 23:00 uur vertrekken. We zijn langs de Piet Heinweg, Grotestraat richting Dalzicht, dan op de toeristenweg tot aan de Duistbocht.

 

CIMG0018

Net voor de Duitsbocht hoorden we wat geluiden, bleek van de nacht zwaluw te zijn, even naar geluisterd, toen weer verder hobbelen.

CIMG0044

Hobbelend naar de Duitsbocht zag je aan de linkerkant een kraak heldere maan en aan de rechterkant een schitterende lucht. Wat mooi!!!

CIMG0039

 

Bij de bocht zijn we linksaf het fietspad op gegaan. Dat is een lange stuk tot aan de volgende kruising die we weer links af zouden gaan, richting het einde van de eerste lus. Inmiddels aangekomen bij die kruising.

CIMG0053

Vanaf deze kruising nog ongeveer 4 km naar de parkeerplaats van het zwembad, toen kwamen we op 11.5 km, de eerste lus.

CIMG0050

Uiteraard was ik in tussentijd met de gedachten bezig of ik verder zou gaan met de tweede lus, namelijk het Reggedal gebied. Want bij mij werd de pijn steeds erger, hoewel dat ik goed liep,  bleef de pijn heersend. Aangekomen bij het het Ravijn leek het mij verstandig om niet verder te gaan,ook een aantal andere lopers hadden besloten om niet verder te gaan. Uiteindelijk van de 13 lopers zijn zes lopers door gegaan voor de speciale editie Fullmoonrun (halve marathon).

Het is terugkomende gebeurtenis waar ik telkens weer enorm van geniet, zoals ook dit keer. Hoewel dat ik niet de halve marathon heb mee gelopen, vond ik het geweldig dat ik het eerste deel heb mee mogen lopen in het fantastische licht van de maan. In een zin: Het was  een geweldige happening! Dank je wel!

Tot de volgende Fullmoonrun van augustus!

Geplaatst in fullmoonrun, Hardlopen, Nightrun, Trailrunning | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Eerste editie VechtdalTrail 24062017

Zaterdagochtend vroeg uit mijn nest, omdat ik een leenauto moest ophalen om naar Ommen te gaan, om deel te nemen aan de eerste editie van de vechtdalTrail en wel te verstaan 44 km, 250 HM. Goed voorbereid was ik niet, maar had ik wel veel zin in.

In Ommen aangekomen, werd ik meteen op parkeerplaats aangesproken door een loper. Pratend maakte ik mijn spullen die ik moest meenemen klaar. Inmiddels was er weer een andere loper gekomen, die ook bij mij bleef staan, terwijl ik mij aan het klaarmaken was. Toen ik klaar was,  liepen we naar de locatie om onze startnummers op te halen en die zichtbaar aan de voor of achterkant te bevestigen. Daar binnen aangekomen, zag ik veel bekenden, waarmee ik aan de praat raakte over het evenement.

CIMG0007

Startnummer opgehaald, vast gemaakt en naar buiten gegaan, waar nog meer lopers voor de verschillende afstanden klaar stonden. Ik ging de 44 km lopen en die startte om 09:30 uur. Aangezien ik ruim op tijd was, had ik nog zeker 20 minuten de tijd om hier en daar wat gesprekken te voeren en wat foto`s te maken, waaronder een plaatje met wat  loopmaatjes uit Nijverdal en Borne.

CIMG0028

De starttijd voor de 44 km nadert, dat zie je aan aan de houding van de race director dhr. Bertus van Elburg  van de VDT. Nauwkeurig lette hij op zijn klokkie.

CIMG0013

Aangezien dat er nog niet tijd was, ben ik verder gegaan met het schieten van  plaatjes (Irma, Jannie en Herma)

CIMG0035.JPG

Hieronder mijn loopmaatje Elsa Dragt aan de babbel met wat andere lopers.

CIMG0044

Dan naar het startvak om te gaan hobbelen over een stuk van 44 km.

CIMG0036

Om 09:30 uur was het startsein. De reis kon beginnen vanaf de atletiekbaan, Sportlaan 1 in Ommen.

De reis van 44 km is begonnen. Ik sloot me aan, zonder vooraf afgesproken te hebben, bij een van mijn loopmaatjes, Elsa Dragt, die dezelfde afstand ging lopen. Ik zocht haar op en we bleven samen hobbelen. Aanvankelijk gingen in het begin te hard, gaf zij aan. Dus dat hield in dat we ons tempo goed in gaten moesten houden. Dat blijkt keer op keer niet helemaal te lukken. Op een gegeven moment hoorde ik haar het te hoge tempo tegen een andere loper zeggen, toen dacht ik, we moeten een iets lager tempo lopen. Ik bleef haar goed in de gaten houden en andersom ook. En zo bleven we door hobbelen tot VP 1 op het 10 km punt. Hier was een sanitaire stop voor mij nodig.

Elsa VP 1

Hier, wat chips gegeten en water naar binnen gewerkt, toen konden we weer verder  hobbelen naar de VP 2 op het 23 km punt. We zijn weer gaan hobbelen met een lekker tempo erin, af en toe riepen we iets naar elkaar, dan is het “oh ja, of ja of nee”. Op een gegeven moment zei mijn maatje: we gaan nu richting Junner Stuw hé, ik zei ja. Daar, zonder het in de gaten te hebben, stond Sylvain Poel (Sylvain photography) met zijn zoontje, die ook graag in de  voetsporen van zijn vader wil treden. Sylvain maakte een prachtige foto van ons bij de oversteek van de vecht bij de Junner Stuw.

Sylvain 1

Na Junner Stuw rechts af via een mooie singeltrack langs de Vecht. Dan kom je op een dijkje, waar je rondom, ver kunt kijken, naar de prachtige omgeving.

Elsa 2

Vervolgens ging de singeltrack slingerend door de mooie begroeide groene stroken. Aan het einde van die singeltrack gingen we rechtsaf, een breed pad op, dan langs een akker van een boer. Vervolgens doken we weer een bospad in, slingerend door een schitterend gebied soms erg donker door de dichte begroeiing. Dit bospad leidde ons naar een kanaal waar we rechtsaf gingen, langs het kanaal blijven we hobbelen tot aan een bruggetje, daar staken we het kanaal over, direct weer linksaf, langs het kanaal. Na een paar honderd meter gingen we rechtsaf een bospad op, dan zetten we ons reis richting Beerze voort.

CIMG0052

Inmiddels de VP 2 op 23 km voorbij, zetten we koers langs de zandverstuiving, op naar het 28 km punt en dan de onvermijdelijke oversteek van de zandverstuiving. De oversteek was extra pittig, omdat we af en toe getrakteerd werden op lichte regen, de bovenlaag van zand werd daardoor nat, als gevolg dat zand bleef kleven aan je zool, dus dat werd extra gewicht meeslepen. Een gratis bonus was het !

Sylvain 5

Na de oversteek kwamen we weer op een schitterende, slingerende singeltrack, die ons naar een prachtig gelegen, hoog punt met mooi vergezicht, leidde.  Na dat adem- benemende uitkijkpunt zetten we weer koers richting Junner, maar dan via een schitterende singeltrack langs de Vecht, met behoorlijke venijnige klimmetjes.

Elsa

Onze reis zet zich voort richting VP 3. Maar plots begonnen mijn kuiten iets te doen, wat mij niet beviel. De signalen van aankomende kramp in beide kuiten, werden steeds heftiger.  Aangezien het echt steeds heftiger werd, meldde ik het even aan mijn loopmaatje. Dan even proberen om het met een lager tempo onder controle te krijgen, maar helaas, dat ging niet. Ik ben het blijven proberen met los schudden, zodat ik de kramp eruit kon krijgen. Ondertussen door blijven dribbelen. Op een gegeven moment heb ik afscheid genomen van mijn loopmaatje. dat was 2 km voor VP 3 (35 km). Daar aangekomen meer tijd genomen om de benen goed los te schudden. Na wat gegeten en gedronken te hebben, dankte ik de vrijwilligers en ben ik mijn reis gaan vervolgen. Wonder boven wonder begon ik geleidelijk weer in mijn juiste tempo te komen. Ik haalde zelfs weer een aantal medelopers in. Dat gaf me weer meer vertrouwen en ik voerde mijn tempo nog weer wat op. Gaan met die banaan ! was nu de motto. Het klokje gaf 38 km aan. Dus nog maar 6 km. Yeh! Het einde in zicht werd ik blij van binnen. Dat werd nog versterkt toen ik linksaf over een bruggetje moest en ik een fotograaf zag staan. Hij begon mij vanuit de verte al aan te moedigen. Uiteraard schoot hij een paar plaatjes en bij het passeren, stond hij klaar om mij een high five te geven.

Han spieker ph 2

Dat was meer dan welkom. Maar toen schoot mij een vraag te binnen,  wanneer en waar heb ik de laatste lintje gezien? Oeps!  In de verte liep iemand voor mij en achter mij kwam een kudde van 6 aan. Ik ben gestopt met de mededeling dat we volgens mij niet goede pad zaten. Degene die voor mij liep, had dat ook door, dus terug op zoek naar de juiste pad (risico van het vak) en maar weer door hobbelen, nog 3, 2, 1 km en gek genoeg toch met volle energie over de finish gegaan.  De reis zat weer op. de eindbestemming was bereikt !

Finish foto VDT 2017A

Ik wil heel graag mijn dank uitspreken voor de organisatie van de vechtdalTrail. Zij hebben een prachtige trail in een schitterende omgeving uitgezet. Pluim daarvoor! Wat mij betreft het is een succesvol trail feest geweest. Op naar de volgende editie!

Dank voor de aanwezigheid van Bianca van  Sport balance-trail en survival materialen voor hun onvermoeibare inzet en het adviseren van traillopers over de keuze van trail materialen en ook het testen ervan.

salif 3

Uiteraard mijn dank aan alle vrijwilligers die deze evenement tot een succes hebben gemaakt. Zonder vrijwilligers geen succes !

En last but not least: mijn dank aan Sylvain Poel Sylvain Poel (Sylvain photography foto 8 en 11) en Spieker Fotografie  (foto 13 ) voor het leveren van vakwerk. Prachtige foto`s !

Foto 7, 9 en 12 zijn door  loopmaatje Elsa Dragt gemaakt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in Hardlopen, Trailrunning, Ultratrailrunning | Tags: , , , , , , , , | 4 reacties

Tweede Verkenningstocht VechtdalTrail “24 juni 2017”

Afgelopen zondag 21 mei 2017 stond de tweede verkenningstocht in de planning voor de vechtdaltrail.nl. Tevens één na laatste voor de D day.

Zondagochtend om 08:50 uur kwamen Barbara, Bertus en Raymond met de auto bij mij langs, zodat ik mee kon rijden naar Ommen. Er zouden ongeveer  20 trail liefhebbers deel nemen aan de verkenning. In de auto vertelde Bertus nog dat er nog nieuwe aanmeldingen waren binnen gekomen, onder ander van  Braker, Bastiaan Winkelaar,  Johan Westerink en Marjan Wijhoff. Oh ja, de harde kern was niet compleet, want Elsa was niet aanwezig i.v.m. vakantie met haar man, in Wenen.

Elsa in Wenen

Anke moest zo nodig nieuwe sponspopjes halen bij de marathon van Leiden. Die topper heeft naast het ophalen van de sponspopjes ook nog eens goed gelopen met haar ultra suffels.

Anke Leiden

Dit keer zouden starten op een andere locatie, namelijk bij het bekende  restaurant aan de Coevorderweg 19, 7737 PE in Stegeren. Het tijdstip van vertrek was 09:30 uur. Met Barbara achter het stuur waren we ruim op tijd daar, zodat we kennis konden maken met de nieuwe gezichten en even met wat bekenden uit de trail circuit konden bijpraten.

CIMG0015

Vervolgens  kwamen de beide organisatoren Bertus en Igor van Elburg naar voren om tekst en uitleg te geven over de geplande tocht. Halfweg zou de groep namelijk in tweeën worden gesplitst. De eerste groep zou na de splitsing met Igor verder gaan voor een afstand van 20 km.  De tweede groep met Bertus, waar ik zelf deel van uitmaakte, zou een afstand van 16 km gaan hobbelen.  De eerste groep zou bovendien een vrije hoog tempo hanteren.

CIMG0008

Om  klokslag 09:30 uur konden we gezamenlijk beginnen met hollen via een tunneltje langs een verharde weg, richting de bospaden. Na wat bospaden te hebben gelopen, kwamen we op een breed onverharde pad uit.

CIMG0022

Na de verharde weg doken we rechtsaf het bos in langs prachtige onverharde bospaden met geweldige vergezichten van de mooie natuur en overal geluid van fluitende vogels. Het tempo was vanaf het begin meteen hoog, met als gevolg dat een groepje het niet bij kon houden.

CIMG0021.JPG

Ondanks het verschil in tempo, werd er van tijd tot tijd te gehergroepeerd, om daarna weer verder door te hobbelen.

CIMG0039

Hergroeperen.

CIMG0040

Na de hergroepering gaan we via de verharde weg richting Junnerweg.

CIMG0047

Na de brug nemen we rechtsaf een schitterend singeltrack, langs het water, naar het hoog gelegen punt van het dijk.

CIMG0051

Het hoogste punt leek voor Bertus een mooie plek om een groepsfoto te maken. Dat was  ook echt een schitterende plek.

CIMG0059

Vervolgens, dalen we aan de achterkant van het dijk, via een slinger singeltrack, het bos in.

CIMG0065

Verder lekker genietend en hobbelend door de bospaden tot één van de zandverstuivingen bij Beerze, waar de groepssplitsing heeft plaats gevonden. De groep voor de 20 km is met Igor verder gegaan en wij met Bertus voor de 16 km zijn direct gaan baggeren in een van de zandverstuivingen.

CIMG0123

Na de zandverstuiving zijn we weer verder gelopen langs mooie paden richting het verzamelpunt met de andere groep.

CIMG0149

We kwamen bijna tegelijkertijd op de verzamelpunt aan, waarna de beide groep hun eigen weg zijn gaan volgen.

CIMG0190

En Barbara was weer weg. . .

CIMG0193

En weer terug in Junner koeland.

CIMG0230

Van uit Junner koeland, dan een klein stukje naar het startpunt via de tunnel naar de parkeerplaats van het restaurant aan de Coevorderweg.

CIMG0254

De tweede verkenningstocht was weer wederom een succes.  Een goede opkomst van gelijk gestemde trailrunners. En het weer was super! Het was dus gezamenlijk genieten van een super mooie omgeving.

Pinkstermaandag, 5 juni is de derde en laatste verkenningstocht voor de vechtdaltrail.nl

Start/finisch plaats 5 juni:

p.t.o. ingang Beerze Bulten kampweg 1 – 7736 PK Beerze

Afstand: 18 of 23 km. Vertrek: 09:30 precies

Deelname gratis voor vechtdalTrail deelnemers.

Geplaatst in Trailrunning | Tags: , , , , , | 4 reacties

SallandTrail: 11-03-2017


Halfweg 2016 heb ik met een tweetal loopmaatje van me besloten om mee te doen aan de sallandTrail 2017 en ook wel de langste afstand (75 km met 850 hm). Dat betekent dus dat we serieuzer aan de slag moeten. Zo gezegd en zo gedaan. Wij hebben veel gelopen samen met veel plezier, maar ook individueel, daarnaast werd er onderling veel gecommuniceerd over de gang van zaken. Afijn wij zijn met elkaar goed bezig gebleven tot de laatste moment. Uiteraard wij deden regelmatig beroep op de expertise van Bertus van Elburg.Gaandeweg deden we mee aan de maandelijks RFR om andere ervaringen cq ontmoetingen op te doen.
Volgens de planning zou de RFR van 11/2 in Dwingelderveld de laatste zijn voor de sallandTrail. De week van 6/2 werd ik geveld door griep, na twee dagen koorts en drie dagen redelijk ben ik alsnog gestart op de RFR 11/2 36 km en uitgelopen. Vanaf de genoemde datum ben ik niet meer fit geweest, ik bleef namelijk een hardnekkige verkoudheid na houden. Verschillende malen beroep gedaan op de arts, maar helaas tot de dag van vandaag nog steeds niet vanaf.
Naar mate dat de datum nadert nam de spanning toe omdat ik nog steeds niet vrij ben hoesten en slijm. Dan begon verschillende scenario`s door mijn hoofd te spoken, namelijk starten op 11/3 op de 75 km en zien of ik verder ga na de 50 km of helemaal niet starten. Ik kwam niet uit. De innerlijke strijd werd steeds heftiger. Voor mij geruststelling ben ik woensdag 8/3 langs de arts geweest. Volgens de arts ik mag starten en moest ik zorgen dat de ventoline apparaat mee neemt en dat regelmatig gebruik van maken. Oke!
Zaterdag ochtend 11/3 fietsen we samen naar het Ravijn (startlocatie) van de sallandTrail, start nummers, knuffels opgehaald en klaar maken om naar buiten te gaan. De zenuwen begonnen part te spelen. Gezonde spanning? Dat zou moeten zijn . .! we waren rond 08:20 uur buiten. Hier en daar wat sociale gesprekken. Toen zag ik een dierbare vriendin van mij, die kwam me succes wensen en uitzwaaien. Dat vond ik Leuk!

Vervolgens mochten we plaats nemen in de staartvak en korte woorden van de race director konden we vertrekken. Nou ja, rustig hollen, links omhoog en letten op wortels om niet de grond te gaan kussen.


De reis is begonnen, vrij snel liepen we bij elkaar lekker ritme. Na de eerste 6 km kwamen we bij de drie op en neer klimmetjes, nog fris en fruitig denderen we zo overheen. Dan al l0 km afgelegd. Hier en daar wat gesprekjes met bekenden en onbekenden lijkt een grote familie op een tocht. Super is dat om te zien. Langs Koetree, dan rechtsaf op een pad, die eindigt op een mooie singeltracks. En van de singeltracks op de MTB route, hoewel dat die route mooi is, was liever niet overheen geweest. Maar goed, het eenmaal bij. Na die route kwamen we bij de eerste VZP. In de verte al begonnen de enthousiaste vrijwilligers naar ons toe te juichen. Fantastisch!


Snel genoten van wat lekkernij en drinken, weer onze weg vervolgen en nog steeds lekker ritme in de richting van Boksloot. Ik begon warm te krijgen, dus maar mijn nek buff eraf gedaan en om mijn pols gewikkeld. Na de Boksloot wat oversteek en verharde stukjes werden we geleid op een open weide waar de tweede VZP in zo een open schuur geïnstalleerd was. Weer van die vrolijke vrijwilligers, die met veel plezier ons bedienden. En zij vertelden dat na de lus van Lemeleberg weer bij die VZP terug komen als derde post. Na ons vol gegeten en gedronken te hebben, bedankten we zij om weer verder te gaan. Met dezelfde ritme Lemelebergse lus achter ons gelaten en weer terug bij VZP 3 op ongeveer 38 km. Ik heb bij die post tijd genomen om nieuw eet voorraad voor onderweg uit mijn rugtas gehaald. Toen ik daarmee klaar was, zag ik dat mijn loopmaatjes flink wat afstand hadden afgelegd. Toen twijfelde ik eigen koers varen of aansluiting zoeken. Toch achtervolging ingezet om aan hun aan te sluiten. Uiteindelijk heb ik me kunnen aansluiten, maar vrij direct begonnen mijn boven benen te protesteren, namelijk opkomende krampen in de beide boven benen. Dat was geen fijne gevoel maar ook geen fijne idee. Want als die kram door komt, dan is gebeurd. Oké, dan maar tempo verlagen en zien wat er gaat gebeuren, door blijven hobbelen, dat voelde goed, weer geleidelijk tempo oppakken, protesteerde de boven benen weer, toen werd me duidelijk, dus eigen koers te gaan varen. Dat was rond de 40 km.


De gedachten over die kramp bleef me bezig houden. Toch proberen weer aan te zetten dan wel met korte pasjes. Midden in dat gevecht kwam Christiaan van Meurs naast fietsen even een praatje en filmpje maken. Dat was kort maar zeer afleidend en aangenaam was het. Mijn loopmaatjes waren nog steeds in zicht. Bij de overgang van Lemele naar Hellendoorn een kruising daar stond Bastiaan Winkelaar ook weer wat bemoedigende woorden die ook mij goed deed. Langzamerhand zag ik mijn loopmaatjes volledig uit de zicht verdwijnen. Inmiddels volgens mijn klokkie had ik 45 km erop zitten en de kramp verschijnselen zijn weg gebleven. Nu op 5 km van de VZP water op. Wat nu? gevolgen? ik weet niet, gewoon door blijven hobbelen. Weer een kijkje op mijn klokkie, schuine streep (accu leeg).


Uiteindelijk zwembad in zicht lawaaiig, dat deed goed de 50 km is bereikt en waarschijnlijk net binnen de cutoff tijd, dan kan ik strijd aan gaan met laatste 25 km. Dan op eens zie ik weer mijn dierbare vriendin met dochter om me aan te moedigen. Fantastisch vond ik dat. Leuk! Dat had ik even nodig om me te laden voor de laatste 25 km. Bij de VZP (zwembad) Kwam Bertus van Elburg met de vraag wat ik ga doen, uiteraard door gaan was mijn antwoord. Oké: je hebt 3 uur de tijd, dus door blijven hobbelen was zijn advies. Ik trof bij die post ook mij maatje aan, ook die spreekt wat bemoedigende woorden uit en me geholpen met het vullen van mijn water bidons, zodat ik mijn weg weer snel kon vervolgen. Tussen tijd kwamen bemoedigende woorden van alle kanten uit. Dat was leuk en had ik ook hard nodig voor de laatste 25 km met wat pittige klimmetjes.


Mijn avontuur ging  richting Goudzoekerspad,  vervolgens weer op de MTB route, dat was even vloeken, maar zat niets anders op dan maar door hobbelen op die pad. Lopen ging verder op gevoel, want mijn klokkie doet niet meer. Rond de 55 km hoor ik de verte geroep van mijn naam. Wie zou dat zijn? Bleek Hans Pluimers te zijn, ook weer mooie bemoedigende woorden met volle energie hobbelde ik door en geen teken meer van kramp. Opluchting! Dan weer geroep in de verte, dat was Jeroen Machielsen Machielsen, ook wat leuke woorden. Ter hoogte van de Duitsbocht kwam een groep MTB`ers aan met hangende lintjes aan hun fietsen, dus ik vroeg ze lachend wat zij gingen doen, de lintjes van je route weghalen, maar doe je ding wij hebben tijd zeiden ze. Ik heb door gehobbeld tot aan de vijfde VZP met wat vrolijke vrijwilligers waaronder Christiaan Diem, daar heb ik gebruik gemaakt van de laatste bouillon die zij hadden. Het was super lekkers en ik had hard nodig. Mijn dank en waardering voor hun uitgesproken en verder met mijn ding. Mijn bleven goed doen, aanzetten zat niet meer in, maar door hobbelen ging gewoon goed. Bij 60 km punt schot in lach, nog maar 15 km? Ach einde is in zicht. Op ongeveer 3 a 4 km voor de laatste VZP weer geroep in de verte en wie stond daar? Andre André Gottemaker was het. Ik had dat afleiding van hem nodig, we begonnen namelijk over koetjes en kalfjes te praten door hobbelend naar de laatste VZP waar mijn tweeling zus Anke Striezenau zou staan als vrijwilligers. Ja hoor, ik zag weer in de verte een bewegende iemand met gele hesje met tegemoetkomen met veel lawaai, dat kon ik goed gebruiken. Bij de VZP stond Wijnhoff Wilfred Wijhoff op met te wachten. Hij heeft me gehobbeld tot aan de oversteek van de Almeloseweg, toen hoorden wij weer geroep, dit keer van achter, dat was mijn dochter Sharai Bakayoko, toen moest ik nog 2 km, maar dan op eens een boost van energie met mijn dochter en Wilfred tegen op de Stuut door denderen en weer gezelschap van Elsa Dragt en Jackeline richting de finish. Bij de finish viel in de handen van Bertus. Mijn meisjie Evita Bakayoko, mijn dierbare vriendin was er weer met een mooie bos bloem. en loopmaatje Barbara kleinjan-Barbara Kleinjan-bruggeman. Daarna volgde een ontlading, die te beschrijven is. Dat was heftig. Ik heb het geflikt weliswaar niet binnen de tijd, toch blij dat het me gelukt is om dit te fixen.


Dank voor mijn dierbaren die zowat mij de hele dag hebben bijgestaan. Super en dankbaar daarvoor.
Ik ben ook dankbaar voor alle mijn loopmaten die bijgedragen hebben aan de voorbereiding naar die ultraloop. Zij waren een grote stimulans voor mij. Op naar de . . . . !


Mijn dank en waardering aan de organisatie en met name Bertus van Elburg en uiteraard aan alle vrijwilligers die zich beschikbaar hebben gesteld voor deze trail feest, zonder zij is zonder succes.
Thxs voor all support. het was een onbeschrijfelijk beleving.
Foto`s crediet: Annauf, Bastiaan Winkelaar, André Gottemaker, Elsa Dragt en N.

Geplaatst in Hardlopen, Trailrunning, Ultratrailrunning | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen